sizsiz

uzun bir yola gidiyorum

hiç biriniz yoksunuz

safralarımdan arınmış

yasak koylara yüzen

umutları deniz

oltadan kurtulmuş

sarı kanat bir istavrit gönlüm

yeğni ve yeni bir yaşama adıyorum kendimi

hiç biriniz yoksunuz

neydi tutsaklıklarınız

sabah akşam

durmadan sen siz

şimdi yalnız ben

uzak ufuklara gidiyorum

yorgunluğunuz ve anlamsızlığınız gerilerde

hiç biriniz yoksunuz

düşsüz kadınların

soğuk yataklarından kalktım

koşarak geçtim bütün yolları

bekleyen sıcak bir yürek olmalı

şu köşeyi dönsem tamam

hazırım yeni yaralara

kanattığınız her yerim tertemiz