uyku susuzluk

usulca kayar yeni ay

sürünür gece

uykusuz göz kapaklarıma

gerinir kuytularda ağaçlar

ürkek bir kuş öter

düşer ay körfezin ucuna 

hüzünlü türküler dökünür

yunar arınırım akşamdan sabaha

“Gonca güller gibisin”

sen baharın yek gülüsün”

çok uzaklarda horozlar öter

sabah trenlerinde yankılanır  sesleri

telaşla ürkütürüm kuşları

değer yüzüme tan elleri

kapanır akşam sefaları

bir gonca açar senin için

ağarır yüreğim